Het is overigens geenszins mijn wens om mens-op-mens aangiften te doen verdwijnen. Die hebben zo hun rol, zeker bij ernstige, emotionele of ingewikkelde zaken. Hetzelfde geldt voor telefonisch contact.

Waar het om gaat is om van zoveel mogelijk problemen op de hoogte te zijn. Dat bereik je onder andere door het zo laagdrempelig mogelijk te maken voor mensen om zaken te melden of aangifte te doen. Iemand wiens fiets gestolen is, denk wellicht “Langs het bureau gaan kost me een uur en ze vinden ‘m toch nooit terug”, maar is misschien wel over te halen als hij met één druk op de knop diezelfde aangifte thuis kan doen.

> Als je wilt dat de service van de politie uitstijgt boven
> de service van een gemiddelde helpdesk, dan gaat er alsnog
> een hoop manuren (man-uren?) in zitten.

Wanneer was de laatste keer dat je bij een mobiele telefoon provider op een kantoor kon langskomen, alwaar de medewerker geduldig de tijd voor je nam (en niet alleen voor een verkooppraatje)? Ik mag blij zijn als ik – a 2 euro per minuut – een mens aan de lijn krijg. Ik schat dat de politie veel meer euro per klant uitgeeft aan service.

Hoe zit het met de ‘band’ tussen de politie en de burger. De meeste mensen klagen nu dat ze nota bene voor een aangifte een afspraak moeten maken, en dat je dan nog maar moet zien wat ervan terecht komt. Dat eerste wordt op deze manier opgelost, maar ik denk dat mensen nog veel sterker het gevoel krijgen dat aangifte doen een zinloze exercitie is.

Als ik die twee vraagtekens samenvat kom je op het punt van kwaliteitsbewaking uit. Als je wilt dat de service van de politie uitstijgt boven de service van een gemiddelde helpdesk, dan gaat er alsnog een hoop manuren (man-uren?) in zitten.

Over de technische details kan ik niet twisten, daar ben ik te zeer een leek voor, dus ik geloof graag dat dat allemaal mogelijk is. Ik denk alleen dat je op andere vlakken de problemen hooguit verplaatst, en de vraag is in hoeverre die verplaatsing een verbetering is (of hoe je dat kunt oplossen).