Sjors Provoost Check out my latest posts on Fri, 16 Aug 2013 21:04:03 +0000 en-US hourly 1 Cars and taxes – Dutch style /2013/08/16/cars-and-taxes-dutch-style/ /2013/08/16/cars-and-taxes-dutch-style/#comments Fri, 16 Aug 2013 20:32:32 +0000 Sjors /?p=713 I’m writing this in English because the absurd complexity of Dutch tax law is probably more entertaining for foreigners than for locals who are used to it. There’s a chance that I’m going to work at a client’s office in the middle of nowhere for one month. I don’t have a car and public transport would take 3.5 hours per day, so I looked into renting a car. Here’s what I discovered so far; don’t try this at home without talking to your accountant.

The Car & Gasoline

There’s a car rental company a stone’s throw away from my home. I like small efficient cars and so they offered me a Kia Picanto or Fiat Panda for about €480 per month (including VAT) with 3,000 km allowance. For some reason Dutch people love manual transmission, so those are the cheapest. I need to drive about 2,400 km for work that month and I also want to do a few trips for personal reasons.

I expect to be spend about €300 on gasoline. This Dutch documentary explains where that money goes: 60% goes to the government. First there’s excise (accijns) and then there’s VAT (BTW). You actually pay VAT over excise. Yes, you read that right. Even though excise doesn’t Add any Value whatsoever, you still pay Value Added Tax over it.


The city of Utrecht wants to encourage car ownership. You see, you need to pay for parking, but you can get a cheap permit if you own a car so you can park it in front of your house. But you can’t do that if you’re just renting a car for a short time. The permit takes ages to get and is tied to a specific license plate. So you  pay more for parking when you rent a car than when you own it. Now that’s an awesome environmental policy… The only good news is that I can get a small discount by using my “visitor” parking card. Fortunately the car rental company is very close and they don’t mind if I park it there when I’m not using it.

Value Added Tax (VAT / BTW)

Services are taxed at 21%, but a business can get that refunded. As a sole proprietor (ZZP’er) the same rules apply as for any company. My company can only get VAT refunded for the business use of my car, not for my private use: this is where things get both interesting and weird.

Let’s say the car plus gas costs €780 and that I drive 600 km for personal things. VAT is €136. I need to divide my business milage by the total milage to find the amount of VAT that I can get back: 2400 / 3000 * €136 = €109. Although I have all sorts of issues with this way of calculating personal benefit, it’s straight forward and not too much work to administer. The total distance is easy to calculate and I only need to keep track of personal trips.

Well actually, I also need to convince the tax office that these other kilometers were for business use, but they were pretty vague on how to do that. I’m assuming that I should be fine as long as my administration shows on which days I worked at that office and lists all personal trips. Did you know that the Dutch Tax Office uses highway camera’s to track the whereabouts of every car in the country and can use that information against you if your car showed up in a place that you didn’t record as a private ride? That’s probably why Dutch people are ignoring most of the NSA related news.

But I’m getting side-tracked here. In this scenario my business is renting the car and me as a private individual pays for some of that usage. But what if I turned it around? What if I rent the car as an individual and then my company “refunds” me for the business trips? That would be the same, right? Well, no. You still need to calculate the percentage of private kilometers, but that’s where the similarity ends. In this case you can only get a VAT refund for the gasonline costs (and any repairs you have to make). Apparently there’s some weird law that says you can’t get VAT refunded when you buy a car. That rule affects you when your business rents the car from you as an individual, but not when that same business rents it from a car rental company. It actually took two separate calls to the tax office to learn about this.

In other words: as far as VAT refunds are concerned it’s best to rent a car as business than to do it as an individual. The tax office employee even suggested that one could even use the car for business reasons 10% of the time, as long as your administration is correct. I need to look into my current Greenwheels (Zipcar) subscription as well in this context.

Income Tax

This is completely unrelated to VAT tax. I still find it hard to get my head (and spreadsheets) around that, but different rules apply to these taxes and you have to make sure you don’t confuse them.

First I need to decide if I’m going to drive more than 500 km per year for personal usage. If I drive less than that it’s cheaper but the burden of proof is completely on me (guilty unless proven innocent) and the Tax Office is known to be very hostile in this regard. “Forgot to register that little trip to the supermarket around the corner? Sorry, your evidence is now incomplete and here’s a few thousand euros in extra taxes for you.”. I’m using the car for one month, which means I would have to drive less than 42 km for personal reasons to get that benefit. So “bijtelling” it is.

Bijtelling litterly means “adding up”. What gets added up? Well, according to the tax office, the fact that you’re using this car for private use has been a huge benefit to your company. What?  That’s right, your company is making more profit because you as an individual are enjoying this car. Fortunately you’re driving a fiscally optimized environmentally friendly car, which the tax office considers less good for your business. Confused? Don’t worry, it’s really easy: take 14% of the “fiscal value” of the car (e.g. €11.000) and add it to your company’s profit. I’m only renting the car for one month so my company’s “profit” is increased by 1/12 * 14% * €11.000 = €128. Depending on how much profit my company ends up making, that translates to €40 –  €70 in additional income tax that I need to pay over my extra “profit”.

This all probably makes more sense if you’re a salary slave working for a big company and they provide you with a car. In that case it’s considered part of the salary and so you pay more income taxes based on the value of that car. For a sole proprietor your salary is your profit, so the only way for the tax office to get your money in this case is to require you to add it to your company’s profit.

You thought this was weird? Let’s reverse the scenario like I did with VAT. Let’s say I rent the car as a private individual and then my company reimburses me. That would have the same result, right? Of course not: accountants would be out of a job if it were that simple. In this scenario I can only reimburse €0.19 per (business) kilometer. So €456 for my 2400 km is considered a business expense. The remaining €780 – €456 =  €324 are considered private expenses. So even though 80% of my kilometers are business related, I can deduct much less than that.

So would I rather have bijtelling or less deducatable travel expenses? I’m lazy to calculate this, but the bijtelling option sounds means less paperwork and I’m guessing it’s cheaper as well.


It’s possible that under certain circumstances the nett effect of both VAT and income tax is the same in both scenario’s; Dutch taxes have a habit of cancelling eachother out in weird ways if you’re normal enough. High income taxes are compensated by mortgage deductions for example, which is not so nice for renters but rich people shouldn’t rent. The same might apply to cars: you’re supposed to own them or lease them for a full year; otherwise you’re not normal and that’s bad.

Anyway, the cheapest option with the lowest administrative burden for me appears to be what I had in mind form the beginning: my business should rent the car, do the bijtelling thing and then I just need to adjust my VAT refund for the private kilometers.

If I put this much unnecessary complexity in my software I would get fired. It keeps tens of thousands of tax office employees, accountants, bookkeepers, politicians, lawyers and others off the street. I would rather pay for their welfare benefits than sponsor those jobs, because in the end it’s consumers and tax payers who pay for this nonsense. On the other hand, I find it fascinating and highly entertaining to figure this sort of stuff out. And it gives them the dignity of a job that – because it’s so complex – given them the illusion that it’s more useful than digging holes and refilling them.

By the way: public transport cost less than half this and if I spend a few nights in hotels, I probably end up with more free time and sleep for the same after-tax price.

Perhaps I won’t get the assignment in which case all this research at least served to entertain you.

/2013/08/16/cars-and-taxes-dutch-style/feed/ 0
What I’ll be packing for my next long trip /2013/06/16/what-ill-be-packing-for-my-next-long-trip/ /2013/06/16/what-ill-be-packing-for-my-next-long-trip/#comments Sun, 16 Jun 2013 19:02:06 +0000 Sjors /?p=682
I haven’t decided when or where to go yet, but every once in a while I like to experiment with packing. When I pack last minute, I have a tendency to carry more than I need, which I usually regret when I’m on the road.

Today I bought a smaller suitcase: 45 cm tall, down from 55 which is the maximum for hand luggage. I was able to reduce the weight from 15 kg on my last trip to 7.9 kg. This is mainly because I’m not bringing my Digital SLR camera and guidebooks and because I’m carrying fewer clothes. These two things combined mean I’m crossing a psychological threshold where I don’t consider my luggage a burden. I can comfortably keep this on my lap while sitting in a crowded bus, carry it up a high staircase or down a muddy path.

I’ll feel more comfortable at airports, because the staff is much less likely to make me go through the annoying process of measuring and weighing my bag. Most airlines allow at least 10 kg which means I don’t have to optimize for weight. I normally do that by wearing a sweater and jacket, keeping my Kindle, water bottle and other small but heavy stuff in my jacket and making sure that I’m wearing the heaviest pants. That’s not very comfortable on a hot airport, but that is how I can reach that 7.9 kg figure, half of that being the suitcase itself and my laptop.

I used a similar sized suitcase on my late 2010 trip, but I carried heavier stuff and it was of such low quality that it broke down after a week. I ended up buying a larger one and filling it with more clothes and other stuff. So let’s try that again…

Suitcase within a suitcase

As you can see, my new suitcase fits in my old one, which I do plan to keep using for some trips. Because most airlines only allow once piece of hand luggage, I have to leave enough room to squeeze in my daypack. As soon as I clear the boarding staff I usually take out my daypack, put everything I need in it and put my jacket in the suitcase.

I use two small vacuum bags to compress my cloths. You don’t need a vacuum cleaner for those, just sit on it while you close it. The ones I have a very low quality, so I will probably need to buy new ones after opening and closing them a few times. The baseball cap is from Scottevest and has pockets for keys and credit cards, which is mostly just for fun, but also nice if it’s too hot to wear a jacket and you don’t like carrying stuff in your trouser pockets.

I carry and wear about 1 week worth of clothes. The trick is to have one pair of jeans and a t-shirt that dries really fast after you hand wash it, so that you can wear that while the rest of your clothes are at the laundry service. In Hong Kong you can have your clothes washed, dried and folded the same day for €2.50 at almost every street corner, but in more primitive places (or if you don’t want to destroy your precious fabric) drying might take longer.

When I stay in one place a bit longer, I’ll buy myself some additional clothing, flip-flops, a tea glass and other cheap comforts that you buy everywhere. When I leave I either squeeze the extra stuff in my bag of throw away my most worn out clothing.

Apart from the usual essentials like adapters, mosquito repellant, lightweight umbrella, mini shampoo and soap bottle, padlock and earplugs I bring my tiny Moo business cards, which allow me to put my photos to good use. Also note the envelopes which contain sim cards and left-over cash for countries that I’m likely to visit. I have a lot of those and sometimes carry them all, which is uncomfortable. I take a paperclip with me to switch sim cards. As for carrying these small liquids through airport security: they usually ignore or don’t even notice them, but it’s probably better if you put them all in a 1 liter ziplock bag.

I carry my Magic Mouse with me everywhere because I really don’t like the touchpad on my Macbook. I always assume my laptop will get stolen, so I use hard disk encryption and keep everything in the cloud: iCloud, Dropbox, Spotify, Github, FlickR, Omnisync, Heroku and Evernote (where I keep the checklist which I made while unpacking after this exercise). The work I do usually doesn’t require my physical presence or any heavy tools, but I can’t wait for Apple to come out with a Retina display Macbook Air, so I can knock off another kilogram.

The suitcase itself weighs almost 2 kg, so if anyone knows one that uses modern materials to achieve Samsonite level strength and durability at a fraction of the weight, I’d love to know.

Scottevest jacket

My Scottevest jacket allows me to carry a lot of stuff comfortably on my person. My iPhone goes in my top left pocket where I can easily grab it to look something up. It has a small piece of velcro (klitteband) in the neck that holds my earphone wires in place. A bottle of water fits in my pocket which is mainly useful at airports: empty the bottle, go through security (who have a habit of confiscating or at least whining about empty bottles), fill it up and take it on board without adding extra weight to your hand luggage. It also has an inside pocket which is meant for glasses (it has an attached string with a microfiber tissue to clean them), but where a Kindle fits in a way that’s very comfortable.

Some drawbacks: I won’t be able to travel to places with night time temperatures below about 5 degrees celsius and daytime temperatures below about 10 degrees. I also won’t be wearing any fancy cloths. My Siberia proof winter jacket won’t fit in that suitcase even if it was the only item. I would need to return home for these kind of things or buy new stuff along the way and then ship it home afterwards.

/2013/06/16/what-ill-be-packing-for-my-next-long-trip/feed/ 1
How to move an iPhone app /2013/04/10/how-to-move-an-iphone-app/ /2013/04/10/how-to-move-an-iphone-app/#comments Wed, 10 Apr 2013 16:46:40 +0000 Sjors /?p=650 Edit June 19, 2013: Apple now allows transfer of apps between teams. Thankfully I haven’t initiated the process below. There are cases where Apple doesn’t let you transfer the app, so this post might still be relevant. 

I recently took over the Tegoed app from my friends at Tupil and Zeker Waar. It’s an iPhone app that lets you check your phone balance and sends you push notifications when for example you’re about to run out of data.

I’ve developed my own apps and those for clients from scratch in the past, but this time I’m taking over an existing one. I recommend that you consider doing the same: take over an app that has already made money. There are lots of apps with early success and great potential out there that are no longer being maintained for all sorts of reasons. The owner might have a full time job, they might not charge enough for the app or do something completely wrong from a business point of view.

In this case, Tupil is too busy working on their wildly succesful Beamer app and Niels form Zeker Waar with his new startup Brainsley. The app was already making money, albeit a lot less than in it’s early days. The fact that people were evidently willing to pay for this app, puts it way ahead of earlier apps I developed and also gives it an advantage over any new – unproven – ideas I might have.

Best of all, it doesn’t have to take a ton of cash to buy an app; you can work out a revenue or profit sharing deal, offer X hours of free development time (there might be some tax caveats…) or perhaps they really don’t believe in it anymore and you get it for free.

You can probably draw up a contract without a lawyer  - because a lawyer will cost you more than the app – but make sure the contract does not have any ambiguous clauses.  Make sure it’s clear who owns the source code. If you have some sort of transition period, make sure their related clauses expire, meaning the contract becomes less complicated with time. It would be nice if there was a set of standard contracts for each country and a tool to tweak them based on your preferences and the kind of deal you want. I’ll let you know in a few years if this was good advice :-)

Once the app is yours, you’ll need to take care of practical things.

Accounts (except Apple)

We had to transfer about a dozen accounts to my company: Twitter, Gmail, Airbrake, the domain, server, etc. Most of these accounts were registered with a email address. They would send me the password, which I would change and then I just changed my contact details and credit card info. The server and domain require a bit more paperwork, but those are standard procedures.

Moving the app

The first thing you should try is to ask Apple to move the app from the original developer’s account to your account. This way the users won’t notice a thing. There’s 99% chance that Apple won’t do this for you, but you should try anyway and be persistent (and polite of course). The more people who actually bother to ask, the more likely Apple will change their mind at some point in the future. It’s worth it because this would be a great user experience, lead to less unmaintained apps and be good for your business as well (you’re going to lose customers when you move the app).

If the app is the only app for that particular iTunes Connect account, there’s a second thing you can try. This was the case for Tegoed. It was owned by a company account beautifully named “Tegoed”. This looks a lot more professional than the personal name of a developer, which is especially important if you want your users to trust you with their phone company login credentials. Of course Apple wouldn’t do this either, but again, you should try.

What you most certainly should not do is the same thing you did for all the other accounts –  namely to take over the existing account and just change your contact details. This will confuse the hell out of their systems and lead to some very concerned phone calls. :-)

Assuming the developer you’re taking over from doesn’t mind if you use their account during a transitional period, that leaves just one option.

Tell your users to re-download the app

Last year the #1 Dutch news app published an article and sent a push notification to at least a tenth of the Dutch population telling them to go and download their new app. Unfortunately the link opened in an in-app browser window and didn’t work in my case.  When I went to the app store and searched for the new app, I coulnd’t find it (“Nu” means “now” in Dutch and does not make for a good search phrase).

What I’m trying to say here is that if you delete the app from the original account and release it again from your new account, it will be a terrible user experience. You’re also going to lose customers and lose the amazing reputation your predecessors built up from customer reviews (at least in my case; in your case it might be a good thing if they didn’t maintain the app for several years before you took over).

Let me help you ease the pain.

Note: this a work in progress, I will update this post if it works out fine or fails miserably. Use the following at your own risk.

I’m going to assume your app uses a server. You could even just put a text file with some magic words on a server somewhere if necessary.

The first thing you need is for your server to able to tell the app that the user needs to move. You could implement a dedicated method for this, e.g. or just append the result to a commonly used server method. Once the new app is ready to go – and not before – it should return:

If your new app is free, then there’s no rush for people to move. If your new app is not free, one option is to make the new app free for a limited period of time and only letting your current users know. In that case the message should make it clear that they need to move quickly. Another solution is to make your app free and introduce subscription pricing. Assuming you have a server that keeps track of users, you can keep this functionality free for old users either for a limited period of time of indefinitely. The latter may be the topic of a future post.

Now either call the are_we_there_yet method in applicationDidBecomeActive in your app delegate or just append the following code to where your json result is normally processed:

Your app delegate listens for this notification and presents an alert. If the user dismisses it, he won’t be bothered for a week. Otherwise he’ll be taken to the App Store. Track the conversion using something like Mixpanel. This is also a good time to check out UIAlertView-Blocks, which of course you’ll install through Cocoapods.

Submit this update through the old account and make sure there’s enough time for your users to update before you remove it from sale.

App name and push notifications

Now it’s time to upload the app to your new account. Make sure you disable the moving code. Once the app is approved for your new account, you should remove the app from sale from the old account. This way when the user searches for your app, they’ll find only one instance.

You should not however completely delete the app. Correct me if I’m wrong, but if you actually delete the app you will lose push notifications, iCloud and perhaps other services. Also you won’t be able to update the old app if for any reason you need to do this. I recommend that you keep the old app alive and the Developer Account active for a while, probably until the next yearly payment is due.

There are two problems remaining:  the name of the app and the continuation of push notifications during the transition phase.

You can’t have two apps with the same name in the App Store. The way I dealt with this is by renaming “Tegoed” to “Tegoed 1″ and then immediately claiming”Tegoed” for a new app on my own iTunes Connect account. Alternatively you could name the new version “2″, but I’m very conservative when it comes to version numbers. As far as I can tell, it’s not the app name that needs to be unique but the localized name(s) that are used in the store. You can only change the name of an app when you ship an update. The old name becomes available the second your new version is ready for sale. If you have enemies, be careful about your timing.

If your app uses push notifications, it’s important that those keep working on both the old and the new app. For that your server needs to know which cert file to use depending on the app the user has. The app should probably tell the server which version it is and you should store this in your server database.

Conclusion and work in progress

As I said before, I’m in the middle of this process myself. Any other things I should be aware of? Reply here or send me a message at

/2013/04/10/how-to-move-an-iphone-app/feed/ 0
Rente en AOW leeftijd /2012/04/21/rente-en-aow-leeftijd/ /2012/04/21/rente-en-aow-leeftijd/#comments Sat, 21 Apr 2012 18:32:32 +0000 Sjors /?p=635 Wilders heeft naar eigen zeggen het Catshuisoverleg opgeblazen om AOWers een plezier te doen. Nou gun ik iedereen die dat wil een zo vroeg mogelijk pensioen, maar wat als de financiële markten daar anders over denken? Nou zou je een grafiekje met de Nederlandse rente op staatsleningen kunnen hangen boven de Tweede Kamer om ze scherp te houden, maar percentages zijn zo abstract. Om in het thema van AOW te blijven: hoeveel jaar moet de AOW leeftijd omhoog als de rente 1% stijgt*?

De eerste vraag is hoeveel een verhoging van de AOW leeftijd oplevert. Dit artikel pleit dat een verhoging met één jaar, jaarlijks 2 miljard oplevert**. Interessante kanttekening daarbij is dat de AOW al decenia lang minder snel groeit dan de economie, dus dat de relatieve welvaart van AOWers al jaren krimpt en dat ons allen al tientallen miljarden bespaard heeft.

De tweede vraag is hoeveel een renteverhoging van 1% op staatsleningen ons kost. Hoe reken je dat het beste uit? De staatsschuld bedraagt momenteel 405 miljard euro. Als we in één keer over dat hele bedrag 1% extra rente moeten betalen, is dat dus 4 miljard per jaar. Maar omdat we leningen afsluiten met looptijden van bijvoorbeeld 10 jaar, duurt het langer voor we het effect voelen***.

Mijn conclusie: iedere procent rentestijging op onze staatsleningen komt overeen met een toename van de AOW leeftijd met 2 jaar.

We zitten nu op ongeveer 2% en vanaf 7% schijnt sowieso alle hel los te barsten, dus beste ouderen: worst case gaat de AOW per 2015 omhoog naar 76, met dank aan de PVV.

Ik heb er alle vertrouwen in dat de Tweede Kamer de komende week geen rare fratsen uithaalt en dat we het dus kunnen houden op 66 per 2015 (zodat mijn moeder nog net buiten schot blijft).

* = Uiteraard zal zo’n tegenvaller in de praktijk breed gespreid worden over de begroting

** = 3e pagina, waar minister Donner het heeft over €4 miljard bij een verhoging met 2 jaar

*** = Enig puzzelen met deze getalletjes zou een nauwkeuriger antwoord moeten geven, maar volgens deze brief van het Ministerie van Financiën is de gemiddelde looptijd 7 jaar, ofwel pakweg drie kabinetsperiodes.

/2012/04/21/rente-en-aow-leeftijd/feed/ 0
App promotion and usage statistics /2012/04/18/app-promotion-and-usage/ /2012/04/18/app-promotion-and-usage/#comments Wed, 18 Apr 2012 14:34:18 +0000 Sjors /?p=607 Two weeks after launch my Utrecht Walking Tour iPhone app had sold about five copies. Since then I’m trying to figure out what’s causing this, in a systematic way. These are the four possibilities I can come up with:

  1. irrelevant product
  2. something crucial missing in the MVP (Minimum Viable Product)
  3. bad marketing
  4. too expensive

(1) It wouldn’t be the first time someone built something that nobody needs. Unfortunately when it comes to leisure time, what “need” means is not very clear. When there’s an oil spil, the oil company needs it to stop. Nobody needs an iPhone app to guide them through a city in that sense. In fact, as a tourist, they may not even need to be in that city in the first place. Of course restaurants, tourist shops and guidebook publishers make plenty of money for a reason, but this lack of need is one of the reasons I’m still looking for startup ideas outside the consumer “optional activities” space (travel, food, non mandatory education, games, generic literature, social networks, etc).

(2) I tried to build a minimum viable product so I could start learning as quickly as possible. I can travel for half a year with just hand luggage and I’m not afraid to leave out features in a product. In fact perhaps I was so unafraid  that left out too much. Or I might have picked an initial target audience that’s vanishingly small. The walking tour in the first version might only be convenient for a few dozen people a week.

(3) Even if people really need an app like this and there’s plenty of people that can be persuaded to walk this specific tour, they’re not going to find out about it automatically. Perhaps in due time the mayor will enthusiastically announce it on local television. But even in my most optimistic scenario I don’t expect word of my app to spread like wildfire on the first version. My initial marketing consisted of a short announcement and a retweet by The Railway Museum; the tour starts with a train ride to that museum. It would have been nice if that was enough to get traction of course.

(4) Given the number of tourists visiting the city and the percentage of the population with iPhones, I estimate that I need to charge at least €3.99 for the app and perhaps even more for future versions, to make it worth the time I and others would need to build a complete version. The best paper based guidebook costs €25 and they received government subsidy. That means it’s a tiny market, but given that they sold more than 15.000 of them it’s still interesting if you can keep costs low. Rumor has it though, that people aren’t comfortable paying more than €0.79 for apps and they tend to compare apps with apps, not travel products with travel products.

So how do I figure out what’s going on? I’m running a series of experiments. The first thing I did was to make the app free during the Easter Weekend. This led to the following encouraring chart:

461 downloads in one weekend! I made it all the way to #3 when searching the App Store for “Utrecht”, which is higher than the official app by the Utrecht Tourist Board (they announced their app when I was already working on mine). I made it to #15 in the travel category. This is going to change everything, man!

Now I know from experience that if you make a paid app free it gets featured on all sorts of price-drop websites and gets downloaded by a lot of people who just download everything that’s free.

So let’s look at what people actually do with the app once they download it. In comes Mixpanel. Almost half the people who downloaded the application did not launch it, at least not during that weekend.

The app shows several sights in Utrecht together with a short description and links to more information. Almost 30% of those who launched the app followed one or more of those links. That suggests that those people were indeed interested in the information itself. How about actually going on a walk?

These numbers are a little disappointing, especially because nobody has walked the complete tour so far. However the weather was pretty bad most of the weekend, so I can imagine that people preferred to read about Utrecht on a warm couch at home and didn’t really feel the need to go outside.

So now that I made it to the top of the charts and almost a hundred people actively browsed through the information, what happened next? I put the price back at its original level and the number of downloads dropped back to zero. Of course that’s not unexpected on weekdays and with bad weather.

Last weekend I tried another experiment: can I use Google Ads to draw people to my website and have them buy the app? With my previous app this seemed prohibitively expensive with most relevant keywords costing over €1 and Google ranking my landing page very low, but in this case things look better. I created a slightly nicer landing page with some teaser content on it, set a maximum price of €0.50 per click, picked a bunch of keywords that Google suggested and let it run for the weekend.

It’s difficult to track conversion with the App Store: Google tracks how many people click on your ad and with some effort you can track how many people click on the Available in the App Store link, but that’s where the trail ends and Apple’s black box begins. Here’s some of the keywords that resulted in the most clicks:

There were three sales that weekend and no guarantee that they came from Google. This may sound bleak, but it’s not. Consider that downloads only happened on Friday and Saturday. On Friday the conversion from clicks to sales might have been as high as 20%. Because Google’s lawyers don’t allow me to use the word “iPhone” in the ad text, I assume I can double my conversion in the long run by building an Android version. So if I tweaked the ads, landing page a bit more and had a more complete product to offer, it’s not unthinkable that I could buy a customer for between €1 and €2 resulting in a profit.

The next weekend with descent weather I plan to run a shorter but 5 to 10 times more intense campaign with slightly tweaked keywords. If that results in 10 to 30 sales I can be pretty sure adwords were responsible for them. If nothing happens, then it’s more likely a problem with the product itself or the pricing.

So I still don’t know which of my four hypotheses are true, but I’m working on it.

/2012/04/18/app-promotion-and-usage/feed/ 1
Website Weekend at Setup Utrecht /2012/04/07/website-weekend-at-setup-utrecht/ /2012/04/07/website-weekend-at-setup-utrecht/#comments Sat, 07 Apr 2012 15:30:03 +0000 Sjors /?p=590 It’s been a while since I experienced the true Jelly co-working feeling, but today at Setup Utrecht was pretty good. Everyone was invited to finish whatever website they were (not really) working on at the moment. It was a great opportunity to work on the landing page for my iPhone travel guide app.




As you can see, no CSS to speak of. It still ranks #5 when you search for “reisgids Utrecht”, but it doesn’t look particularly professional.

First thing I did was look for a standard design template. For my previous application I copied a friends CSS. This time I wanted to try something different. It was a good time to try out Twitter Bootstrap for Rails since I’ll be working with it on another project soon. I also added a screenshot and the text I used in iTunes:

The nice thing about a co-working environment is that you can ask people for help. Kees (who’s also working on his site today) gave me a few pieces of advice:

  • text on the left, picture in the middle, call to action on the right
  • more space between columns
  • header texts at the top (left and right side)
  • less text

Here’s the result:

All in all a nice and productive afternoon at Setup in Utrecht.

/2012/04/07/website-weekend-at-setup-utrecht/feed/ 0
Woningnet versus zelfstandig ondernemers /2012/02/27/woningnet-versus-zelfstandig-ondernemers/ /2012/02/27/woningnet-versus-zelfstandig-ondernemers/#comments Mon, 27 Feb 2012 17:03:57 +0000 Sjors /?p=583 Tips zijn, vooral deze week, welkom. Daarna kan ik hier hopelijk iemand anders nog een hoop gedoe mee besparen of aanknopingspunten bieden om de strijd tegen ambtelijke arrogantie voort te zetten.

Omdat mijn vorige woning wordt platgegooid, moet ik op zoek naar een andere woning. De gemeente heeft mij daarvoor een Stadsvernieuwingsurgentie (SV-urgentie) gegeven. Na een tijdje zoeken vond ik naar mijn inschatting het beste wat ik kon krijgen en heb ik de woning geaccepteerd.

Vervolgens moest ik langs Bo-Ex om daar wat papierwerk langs te brengen die zij dan weer naar Woningnet doorsturen, die daar dan weer wat stempels op zetten en een woonvergunning afgeven. Daar begon de ellende.

Om te voorkomen dat ik voor niks naar Kananeleiland op neer zou moeten fietsen, had ik me goed voorbereid. Ik heb namelijk van tevoren met Bo-Ex gemaild en gemeld, uitgelegd wat mijn situatie was en afgesproken wat ik mee moest nemen. Ik heb daarbij ook duidelijk aangegeven dat ik zelfstandig ondernemer ben, geen boekhouder of accountant heb en zelf mijn administratie bijhoud.

Naar aanleiding van dat gesprek heb ik het volgende meegebracht:

  • de definitieve belastingaanslag 2010; dit papiertje was in oktober nog genoeg om bij Mitros een huisvestingsvergunning te krijgen, maar die woning heb ik door omstandigheden alsnog moeten weigeren.
  • door mijzelf opgemaakte winst- en verliesrekening over 2011
  • door mijzelf opgemaakte schatting winst- en verliesrekening over 2012, met toelichting

Helaas, de balie-medewerker of de mensen namens wie zij sprak, dachten daar anders over. Wat wil het geval?

Of ik even een accountsverklaring wil overleggen, over 2011 en 2012, of toch maar boekhoudersverklaring en toch alleen over 2011. Nouja, als het maar “iets officieels is, met stempels en briefpapier”. Kortom, de medewerker had totaal geen idee waar ze het over had, maar wel de macht om mij een woning te weigeren. Van met de klant meedenken had ze ook nog nooit gehoord: “Tja, u wilt graag die woning.”.

Wel kreeg ik een week uitstel, want anders had ik vanmiddag nog een boekhouder mogen zoeken.

Ik heb een aantal argumenten aangedragen die op de medewerker geen enkel effect hadden. Zo is bijvoorbeeld de inkomenseis niet op mij van toepassing (staat in Sociaal Plan v.d. Camera Obscura buurt), dus heeft Woningnet absoluut niks aan het weten van mijn inkomen. Helaas, ondanks dat ze het niet nodig hebben, eisen ze het wel.

Ik heb meerdere malen gevraagd om precies aan te geven wat er van me verwacht wordt. Hier kon ze geen duidelijk antwoord op geven: “Kijk maar op de website”. Helaas is de informatie op internet over dit onderwerp buitengewoon schaars, vaag geformuleerd en niet voorzien van verwijzingen naar wetsartikelen, gemeentebesluiten of zelfs maar aanspreekbare instanties.

Uiteindelijk heb ik de toezegging gekregen dat ik alleen een boekhoudersverklaring hoef te overleggen over de winst- en verliesrekening van 2011 en dus niet over de schatting van 2012. Uiteraard heb ik die toezegging niet op schrift, dus aanstaande maandag kan een medewerker weer totaal iets anders eisen.

Wat ik vergeten ben te vragen is om een formele afwijzing van de vergunning. Dan had ik misschien nog de mogelijkheid gehad om in beroep te gaan, hoewel het me niks zou verbazen als Bo Ex zich dan het recht toekent om dat beroep niet af te wachten en de woning aan de volgende op de wachtlijst door te geven. Bovendien kan ik de spullen en aanpassingen van de huidige bewoner niet overnemen als zo’n beroep langer doorsleept dan het einde van zijn huurcontract.

Ik heb vorig jaar, voordat ik mijn definitieve aanslag 2010 binnenhad, ook al preventief contact gehad met Woningnet over deze kwestie. Deze mailwisseling geeft een indruk van hoe duidelijk ze niet weten waar ze het over hebben, dat er geen duidelijke regels zijn en dat alle partijen de verantwoordelijkheid van zich afschuiven.


Hartelijk dank voor uw bericht waarin u vragen heeft over uw inkomen als zelfstandig ondernemer.

Als u inkomen heeft als zelfstandig ondernemer kunt u dit aantonen door een verklaring van een accountant waarop de winst en verliesrekening staat vermeld. Dit mag zijn van het afgelopen jaar (2010) of een schatting van het komende jaar (2011). Deze verklaring dient ondertekend te zijn door de accountant. Een eigen verklaring is niet voldoende.

Hier werd dus over een account gesproken, wat nog een stapje duurder is dan een boekhouder. Zou de “regel” in het afgelopen halfjaar versoepeld zijn? Waarop ik vroeg:

Kunt u aangeven waar deze regel op gebaseerd is (wetgeving? besluit van de gemeente?) en wat de precieze formulering is?

Kunt u mij uitleggen hoe ik het beste bezwaar kan maken?

Reactie Woningnet gaat totaal niet in op de vraag:

Een accountantsverklaring is een mogelijkheid om uw inkomen op te geven, maar ook een meest recente officiële winst- en verliesrekening is voldoende voor zelfstandige ondernemers.
Het is of het een of het ander. Als u een meest recente officiële winst- en verliesrekening kunt overleggen, dan is dit voldoende voor het aantonen van uw inkomen.

Ik heb mijn vraag herhaald en verder geen reactie meer ontvangen. Omdat ik toen inmiddels de definitieve aanslag over 2010 binnen had, heb ik de zaak maar laten rusten.

Woensdag neem ik contact op met iemand van de afdeling Wonen van de gemeente; hopelijk kan hij mij verder helpen. Ik werk deze post dan verder bij. (En ja, ik kon het vakje “de medewerker die erover gaat is op vakantie” ook gelijk afvinken, maar dat is in dit geval geen drama).

Ondertussen heb ik ook maar een offerte opgevraagd  bij Kubus voor een boekhoudersverklaring. Het blijkt dat iedereen in Nederland zichzelf boekhouder mag noemen en dus zo’n verklaring kan afgeven, maar ik vermoed dat als dat “trucje” probeer Woningnet ineens toch een accountantsverklaring wil.

Mocht je zelf op deze situatie afstevenen en principieel genoeg zijn om je niet zonder slag of stoot met een boekhouder uit de situatie te kopen, dan raad ik je aan ruim van tevoren je mogelijkheden te verkennen. Je bent in de praktijk rechteloos in de 24 uur die je hebt om de nodige papieren te overhandigen. Dat ik uitstel kreeg was puur toeval. Gedraag je dus zoals je dat ook in sommige andere landen zou doen: kom op voor je rechten, maar niet ten koste van alles.

Verder heb ik besloten om “de overheid” te straffen door vanaf april alsnog huursubsidie aan te vragen over 2012; laat de staatsraaf maar mijn boekhouder en gemiste uren betalen. Ik had daar oorspronkelijk vanaf gezien omdat mijn lage inkomen min of meer vrijwillig is (voor huursubsidie geldt vreemd genoeg geen inspanningsplicht). Misschien wordt mijn volgende app een groot succes en komt de staatsraaf er toch nog goed vanaf.

/2012/02/27/woningnet-versus-zelfstandig-ondernemers/feed/ 0
Verkeersregels elektrische skates (spnKiX) /2012/02/01/verkeersregels-elektrische-skates-spnkix/ /2012/02/01/verkeersregels-elektrische-skates-spnkix/#comments Wed, 01 Feb 2012 21:04:45 +0000 Sjors /?p=565 Laatste kans: nog 9 uur om je elektrische skates met korting te bemachtigen.

Ik ben erg benieuwd hoe die dingen in het plaatje van de Nederlandse verkeerswetgeving passen. Iemand enig idee?

Ze kunnen maximaal 16 km / uur. Puur common sense zou ik zeggen niet harder dan 7 km / uur op de stoep en anders op het fietspad. Geen helm nodig want zowel fietsers als ouderwetse skates gaan harder.

Met normale skates mag je zowel op het fietspad als op de stoep rijden en tel je als voetganger. De pagina zegt verder  dat men “voor informatie over de verkeersregels voor gemotoriseerde skateboarden” contact moet opnemen met de RDW.

Alleen gecertifieerd gehandicapten mogen met een Segway op de stoep rijden. Zo’n ding is echter een stuk zwaarder, lomper en minder manoeuvreerbaar. Overigens geldt dan een maximumsnelheid van 6 km / uur.

Voor elektrische fietsen geldt dat ze tellen als gewone fiets, mits ze niet harder gaan dan 25 km / uur en alleen werken als de bestuurder zelf ook kracht levert. Je mag dan dus niet op de stoep rijden. Bij SpnKix hoef je na een eerste zetje zelf geen kracht te leveren, maar je bent wel flink wat energie kwijt aan balanceren en sturen. Ik kan me ook voorstelen dat het argument van de eigen kracht vooral van belang is bij hogere snelheden.

Een snorfiets heeft een motor, twee tot drie wielen en kan niet harder dan 25 per uur. SpnKiX heeft er echter vier (en om het nou als twee losse snorfietsen te zien…). Als ik de definities goed begrijp, ben je dan automatisch een motorvoertuig. Als er iets is wat je niet wil zijn, is het wel een motorvoertuig…

Er schijnt ook nog zoiets te zijn als een motorstep. Die valt bij minder dan 25 km/uur onder de categorie snorfiets en moet bijvoorbeeld een kenteken hebben. Dan maar hopen dat je niet over dat kenteken struikelt… Als ik echter naar advertenties voor motorsteps kijk, is mijn indruk dat ze mikken op de hogere snelheden.

En hoe denken verzekeringen er over?

/2012/02/01/verkeersregels-elektrische-skates-spnkix/feed/ 0
Stoïcijns Pensioen /2011/10/16/stoicijns-pensioen/ /2011/10/16/stoicijns-pensioen/#comments Sun, 16 Oct 2011 14:03:19 +0000 Sjors /?p=553 Ik heb eindelijk eens wat dieper nagedacht over mijn pensioen dan de gebruikelijke blik op het absurd lage bedrag dat ABP me jaarlijks toestuurt. Omdat ik al bijna dertig ben, geen standaard carriere heb en iedereen zich druk maakt over indexeringen, voelde ik me toch een klein beetje ongerust. No longer!

Mijn visie op het leven zal voor de meeste mensen waarschijnlijk vreemd overkomen en in dat geval geldt: don’t try this at home! Als je bekend bent met Tim Ferriss dan is het een stuk beter te volgen. Het Nederlandse pensioenstelsel is totaal niet berekend op mijn manier van denken en dat pakt gunstig uit.

Waarom en hoeveel pensioen?

Ik zie een pensioen als een worst-case scenario. Misschien ben ik na m’n 67e (of 85e …) totaal niet meer interessant voor de arbeidsmarkt; mijn vaardigheden verouderd, mijn denksnelheid te traag, mijn mening te sterk, noem maar op. Misschien is mijn denkvermogen door normale slijtage afgenomen, misschien door een herseninfarct. Misschien is er nog wel werk, maar is dat werk dusdanig zinloos dat ik liever als vrijwilliger aan de slag ga. Of misschien is het ronduit verboden om te werken vanaf een bepaalde leeftijd.

Wat heb ik onder die omstandigheden nodig? Als je Seneca moet geloven vrijwel niks. Een bord rijst per dag en een doek om je warm te houden. Maar Seneca is zelfs niet bang voor de dood en zo Stoïcijns ben ik niet. Bovendien is er zoiets als AOW. Die zal misschien wat versoberd worden, maar ik verwacht hier geen Amerikaanse toestanden. Mochten die er wel komen, dan ben ik niet de enige met dat probleem.

Ik heb niet veel geld nodig; exclusief verzekeringen, studieschuld aflossen, reizen en dure gadgets kan ik makkelijk rondkomen van €600 in de maand. Ik ga er echter vanuit dat als ik een grumpy bejaarde ben, ik geen huisgenoten wil en in het algemeen een grotere behoefte aan luxe heb. Ik kom dan op een streefbedrag van €1300 netto. Ik ben daarin zeer pessimistisch over de kosten van onderdak en wellicht wat optimisch over verzekeringspremies. Hoe dan ook geeft 1,5 keer AOW de nodige ruimte waarmee ik kan concurreren met pure AOWers.


De hele berekening kan je terugvinden in deze spreadsheet. Ik begin met het netto streefbedrag van €1300 per maand. Vervolgens kan je op deze site opzoeken hoeveel bruto aanvullend pensioen je bovenop je AOW nodig hebt. In mijn geval €5000 per jaar. Daar haal je eventueel het jaarlijkse bedrag vanaf dat je reeds hebt opgebouwd.

Vervolgens is de vraag: hoeveel jaar moet ik in loondienst in een traditionele sector werken om voldoende pensioen op te bouwen? Uiteraard kan je ook op andere manieren pensioen opbouwen, maar dit rekent het makkelijkst. Elk jaar dat je werkt, wordt 1,75% van je jaarloon boven de €14.000 opgeteld bij je pensioenopbouw. Ik moet waarschijnlijk hard m’n best doen om als corporate drone minder dan €35.000 per jaar te verdienen; in dat geval moet ik 13 jaar in loondienst werken. Bij €45.000 is het zelfs maar zes jaar.

Ik hoef dus niet voor 2036 een vaste baan te regelen. Tenminste, wat pensioenopbouw betreft. Ik zou natuurlijk ook nu als ZZPer al wat geld in een pensioenfonds kunnen stoppen, maar omdat ik een vrij laag pensioen nastreef, het gros van de inleg vandaag naar de babyboomers gaat en het financiële systeem wankelt, is het strategisch om daarmee te wachten. Bovendien vermoed ik dat ik als zelfstandige buiten de boot val en veel hogere premies moet betalen, maar dat heb ik niet uitgezocht.

Verwar het systeem

Het pensioenstelsel gaat uit van Jan Modaal, Henk en – doe effe normaal – Ingrid. Zij werken hun hele leven bij dezelfde werkgever, liefst met vergrijsde vakbond en starre CAO. Kantoorpolitiek is de orde van de dag en ze tellen wanhopig af tot het moment dat ze daarvan verlost worden. Uiteraard willen ze er niet teveel in inkomen op achteruit gaan. Dat alles leidt tot een gemiddelde erfenis van €110.000 euro, wat neerkomt op een maandelijks pensioenoverschot van €600.

Er zijn grofweg drie manieren waarop ik geld bespaar door af te wijken van de norm:

  1. Minder luxe
  2. Een vast bedrag kiezen in plaats van een relatief bedrag
  3. Laat instappen
Dat laatste wordt mede mogelijk gemaakt door de zogenaamde doorsneepremie. Elk jaar dat je pensioen opbouwt, betaal je een vast percentage van je inkomen en bouw je een vast percentage pensioen op (t.o.v. je loon op dat moment). Je recht op pensioen is dus onafhankelijk van wanneer je inlegt. Geld dat je op jonge leeftijd bijdraagt, levert het pensioenfonds veel meer op – omdat het lang belegd kan worden – dan geld dat je op latere leeftijd inlegt. Jongeren subsidieren daarmee ouderen, maar onder traditionele omstandigheden wordt dat in de loop van je leven gecorrigeerd. Zie bijvoorbeeld deze analyse van het CBP (via Ilja Boelaars).
Door nu op hogere leeftijd in loondienst te treden, sla ik twee vliegen in één klap: ik bouw relatief goedkoop pensioen op en ik kan de huidige financiële crisis en vergrijzingsgolf rustig uitzitten.
Nu zul je misschien zeggen: lekker makkelijk zonder kinderen. Dit artikel gaat echter puur om hoe ik naar pensioen kijk, niet hoeveel ik los hiervan in eventuele kinderen zou investeren. Dat hoeft niet perse via een erfenis.
Het is overigens in mijn situatie, vanwege de AOW franchise, voordeliger om één jaar 40 uur per week te werken, dan twee jaar 20 uur.


Jongeren klagen, terecht, dat het huidige en nieuwe pensioenstelsel enorm in het voordeel werkt van de oudere generaties. Sommigen leggen daarbij de nadruk op de rol van de doorsneepremie, anderen op een structureel optimisme van pensioenfondsen dat uiteindelijk door onze generatie opgehoest moet worden.

Vervolgens mondt dat klagen uit in een soort fatalisme: we hebben nauwelijks vertegenwoordiging en de meeste jongeren boeit het niet want het is ver van hun bed. Zelfs een petitie ondertekenen is al teveel gevraagd voor 99.99% van de jongeren.

Wat echter vergeten wordt, is de aloude wijsheid dat wie betaalt, bepaalt. En wie betalen er in dit stelsel? De jongeren. Waarom zouden we dan moeilijk doen over stemrechten, als we een veel krachtiger onderhandelingsmiddel in handen hebben: niet betalen.

Dus, als je echt actie wil ondernemen en geen dief van je eigen portemonnee wil zijn, stop dan met het betalen van pensioenpremie!

Mag dat niet omdat je onder een CAO valt? Misschien is het dan een idee om wat druk op je vakbond uit te oefenen; bij een aangekondigde staking kan je bijvoorbeeld met alle jongeren organiseren dat het bedrijf op piek performance door blijft draaien. Die twee procent loonsverhoging weegt waarschijnlijk niet op tegen de uitholling van je pensioen. Uiteraard op eigen risico.

Een groot deel van de jongeren hoeft zelfs niks te doen om in actie komen: zij werken als zelfstandige, in een sector die geen pensioen regelt of bouwen geen pensioen op omdat ze steeds van uitzendbureau wisselen, werkloos zijn of nog studeren. Het enige wat ze straks moeten doen wanneer ze een baan aangeboden krijgen, is even navragen hoeveel pensioenpremie ze kwijt zijn van hun bruto loon en daarover mopperen.

Als genoeg jongeren dit doen, worden we vanzelf wel een keer op gesprek uitgenodigd. En dan kunnen we bespreken hoe iedereen z’n steentje kan bijdragen aan een goede collectieve oudedagvoorziening.

/2011/10/16/stoicijns-pensioen/feed/ 0
An Entrepreneurial Religion /2011/09/03/an-entrepreneurial-religion/ /2011/09/03/an-entrepreneurial-religion/#comments Sat, 03 Sep 2011 17:37:04 +0000 Sjors /?p=538
Mormom Temple

Mormom Temple in Salt Lake City

Last week I was on a tour to all sorts of beautiful places like the Ruby Mountains, Grand Tetons, Yellowstone, Kodachrome and Zion. There was a lunch stop in Salt Lake City, where we got a chance to get a guided tour through the Mormom Temple grounds.

As I was talking to our guides I learned some interesting things about their system, not the religious system but organizational system. They have a massive international exchange program, where people sign up to become a missionary for two years in a random country. They send in their resume to Salt Lake City Headquarters which is then prayed over and then they get a letter inviting them to pack their suitcase and go to whatever country they’ve been chosen to go to. There’s a rumor that the cutest girls from all over the world get invited to Utah, which might explain why they also need to attach a photo. :-)

The big question I was left with after the tour was: how do they get through the obnoxious US immigration system? They are doing something for two years that can only be defined as labor and it’s certainly not the kind of skilled labor H1B visas call for. Could there be some special religion related visa?

Meanwhile back in Silicon Valley, companies are struggling with a shortage of talent. In addition, many foreigners would love to set up a company here or join a brand new startup, but they run into immigration issues. Yes you can easily set up a company in the US, but the immigration system doesn’t allow you to work for it. At least not longer than a standard business visa allows you to and even that’s a gray area. Also you can’t do freelance work on the side to make a living, which is the best way to bootstrap a company that doesn’t immediately appeal to investors.

There are a couple of solutions. You can work for a company that has already received funding; they can sponsor you on an H1B visa. Some progress is being made on the Founder Visa, which would allow you to enter the country with a slightly less ridiculously large bag of money. Another solution would be to turn the Bay Area into a Special Administrative Region similar to what Hong Kong is to China, with its own passports and legislation. That would get around the inevitably slow decision making velocity of an oversized country.

My experience with the Mormoms suggest an entirely different approach: what if we create an entrepreneurial religion? Entrepreneurs from all over the world would be missionaries. Our temple is a hacker-space. And where typical religious business models take a percentage of up to 10% of personal income, we’d take equity in their companies, just like an incubator.

Of course we could take this idea further. How about a completely atheist religion? We’d watch TED talks in stead of prayers. It would encourage a productive lifestyle, where missing a weekly review or checking your email more than once a day is a sin, which you can confess. And we’d use MRI technology to help you get religious experiences.

Here’s the Lean Canvas:

Entrepeneurial Religion Lean Canvas

Entrepeneurial Religion Lean Canvas

The thing I’m most worried about is whether there’s any red tape making it impossible to start a religion without a god. Or perhaps a religion must have been around for X years in order to apply to those missionary visas.

Let’s discuss it here or on Hackernews.

/2011/09/03/an-entrepreneurial-religion/feed/ 4